başım dönüyor, başım öyle böyle değil iki gözüm rüzgar, deniz, ağaç, yıldız sonra camda yağmur öpüşleri başım dönüyor, başım gel! değdir bulut dudaklarını durdur beni.. zbh
nar yaprağında güneşlenen karınca/ ne de koca gözüküyorum sana değil mi?/ ama korkma benden/ çünkü az evvel çıktım bir sevdadan/ ve ruhum kalmadı bana...
-külahdan düşen sevinç cihan-ı meseldir.. -dalıp gitmiş şair aşkın hülyasına.. -güzel yüzlü velet, doldurur külahını hüzünle. ne yazık! iki mısra bırakıp yakasını aşkın bakmaz- eriyip gidene.. ...
bekareti bozulmamış gönül?, kimseyi almamış içine. bilmez öpüşmenin tuzlu tadını.. bir melodiden başka nedir, hüzünlü şarkılar? ah benim saftirik sevgilim hoş geleceksin.. zbh
öpücükten insan yapmadan evveli, şiirden öpücük yapmaktır. her mısraya bir dokunuş her şiir bir çocuk demektir bu. zbh
iyi çocuklar görürsün gözleri ve düşleri ışıl ışıl nisan yağmuru sonrası gelen güneş gibidir onlar hala güzel şeyler olduğunu anımsatır. zbh
kendinden geçmeyen papatya iki yaprakcık asmadı diye gövdesine güze döndü bahar.. zbh